Eylül bile gitti, sen gelemedin… 

Bağlıyız birbirimize  Ama önce sen gidiyorsun  Sonra hepimiz sonra hepimiz  Önce sen burkuyorsun sayfayı, sonra başkaları karalıyor cümleleri. Tam sen anlayacaksın sanıyorum, Bir taş yuvarlanıyor sol kolumdan yere, Başkaları ağlıyor.

Bağlıyız birbirimize
Ama önce sen gidiyorsun
Sonra hepimiz sonra hepimiz
Önce sen burkuyorsun sayfayı, sonra başkaları karalıyor cümleleri.
Tam sen anlayacaksın sanıyorum,
Bir taş yuvarlanıyor sol kolumdan yere,
Başkaları ağlıyor.

kotpilot:

Bir şarkı tut senin olsun, bir şiir tut benim olsun… 

Artık beni hiçbir şey şaşırtamaz, artık beni hiçbir şey üzemez diyordum daha fazla tadacağım acı kalmadı sanıp büyüdüğümü sanmıştım meğer tadacak son bir acım varmış ve ağır ağır kanaya kanaya bu acıyı yaşıyorum. Kalabalığın içinde yapayalnız kaldım, sensiz kimsesiz. Kaç gün geçti gidişinin üstünden, kaç saat geçti sayamıyorum artık. Günleri, saatleri, insanları, sayıları sayamıyorum artık. Gün geçtikçe iyiye gidersin diyorlardı, günler geçti hiçbir şey iyiye gitmedi, ben dibe sürüklendikçe sürüklendim… Gün geçtikçe daha çok yalnızlaştım, sensizleştim, kimsesizleştim… 

Herkes biliyor ama herkes susuyor, sen de biliyorsun ama sen de susuyorsun… Biliyorsun bana iyi gelen tek şey senin kalbin olduğunu, bana iyi gelen tek şeyin sen olduğunu herkes biliyor, herkes susuyor sen bile…

Kalbimdeki yara her geçen gün kan kaybına uğruyor, gözlerim her yerde seni arıyor. Varlığını o kadar benimsedim ki yokluğuna alışamadım. En kalabalık anımda bile sensizliğin verdiği kimsesizliği yaşıyorum. O, sensizlik yalnızlığı karanlık gibi çöktü üstüme… Her yanım seni istiyor, her yanım sen diye ağlıyor… 


Aramıza yollar girdi. Olsun, sen istedikten sonra o yolların hiçbir önemi yok. Mevsim kışa dönüyor, sen kışı seversin. Hem kışın için izleyeceğimiz bir sürü film biriktirmiştik onlar bile sensiz, bizsiz kalacak… 

Mutlu olamıyorum, gülemiyorum sensiz hiçbir şey yapamıyorum… Hiçbir şey yolunda gitmiyor, varlığın mutluluğumun en temel sebebiyken yokluğunla sınanıyorum… Sen yazıyorum her yere, her yeri seninle doldurmaya çalışıyorum.. Kabullenemiyorum yokluğunu, gittiğini, gelmeyeceğini kabullenemiyorum… Bizdik güzel olan sen ve ben değil… Kanıyor her yerim… Bu rüzgarlar üşütüyor bedenimi, nefesinle ısıt beni, sımsıkı sarıl bana güvenle sar içimi… Mutsuzluk ve hüzün hakim bulutları dağıt gözlerimden… Sensizlik karanlığını def et başımdan… Varlığınla aydınlat beni, yokluğunla karanlığa gömme… 

Benim ihtiyacım olan tek şey senin ellerin…

Ben bir başkasının ilgisini, sevgisini, varlığını istemiyorum! Yalnızca ve yalnızca beni sen sev istiyorum, sen ilgilen benimle, sen var ol hep yanımda, sen tut hep elimi, düşmemi engelleyen sen ol, koşmamı sağlayan, yüzümü güldüren tek sen ol… Beni yalnızca seven sen ol… Ben bir başkasını istemiyorum… Gözlerim deli gibi seni ararken gözlerin başka birine kenetlensin istemiyorum… Kalbin kalbimin üzerinde, gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, nefesin nefesimde kalsın istiyorum…

Sadece seni istiyorum..

Bizim için bu geceye bir şarkı bırakıyorum, belki kulaklarına değer tınısı, belki ısıtır içini… 

Ve bir çift söz bırakmak istiyorum bu geceye, rüzgarların sana ulaştırmasını düşleyerek; 

Ben sadece senin varlığını, sıcaklığını, en sevdiğin olmayı istiyorum…

Sadece sen…

kotpilot. 

kotpilot:

Yetim kaldım ayrılırken şehrinden…

Yetim kaldım ayrılırken şehrinden…

A message from Anonim
ezginin en sevdiği film ve şarkı ne ?

Candy ve Jeff Buckley - Forget her

Bir şarkı tut senin olsun, bir şiir tut benim olsun… 

Artık beni hiçbir şey şaşırtamaz, artık beni hiçbir şey üzemez diyordum daha fazla tadacağım acı kalmadı sanıp büyüdüğümü sanmıştım meğer tadacak son bir acım varmış ve ağır ağır kanaya kanaya bu acıyı yaşıyorum. Kalabalığın içinde yapayalnız kaldım, sensiz kimsesiz. Kaç gün geçti gidişinin üstünden, kaç saat geçti sayamıyorum artık. Günleri, saatleri, insanları, sayıları sayamıyorum artık. Gün geçtikçe iyiye gidersin diyorlardı, günler geçti hiçbir şey iyiye gitmedi, ben dibe sürüklendikçe sürüklendim… Gün geçtikçe daha çok yalnızlaştım, sensizleştim, kimsesizleştim… 

Herkes biliyor ama herkes susuyor, sen de biliyorsun ama sen de susuyorsun… Biliyorsun bana iyi gelen tek şey senin kalbin olduğunu, bana iyi gelen tek şeyin sen olduğunu herkes biliyor, herkes susuyor sen bile…

Kalbimdeki yara her geçen gün kan kaybına uğruyor, gözlerim her yerde seni arıyor. Varlığını o kadar benimsedim ki yokluğuna alışamadım. En kalabalık anımda bile sensizliğin verdiği kimsesizliği yaşıyorum. O, sensizlik yalnızlığı karanlık gibi çöktü üstüme… Her yanım seni istiyor, her yanım sen diye ağlıyor… 


Aramıza yollar girdi. Olsun, sen istedikten sonra o yolların hiçbir önemi yok. Mevsim kışa dönüyor, sen kışı seversin. Hem kışın için izleyeceğimiz bir sürü film biriktirmiştik onlar bile sensiz, bizsiz kalacak… 

Mutlu olamıyorum, gülemiyorum sensiz hiçbir şey yapamıyorum… Hiçbir şey yolunda gitmiyor, varlığın mutluluğumun en temel sebebiyken yokluğunla sınanıyorum… Sen yazıyorum her yere, her yeri seninle doldurmaya çalışıyorum.. Kabullenemiyorum yokluğunu, gittiğini, gelmeyeceğini kabullenemiyorum… Bizdik güzel olan sen ve ben değil… Kanıyor her yerim… Bu rüzgarlar üşütüyor bedenimi, nefesinle ısıt beni, sımsıkı sarıl bana güvenle sar içimi… Mutsuzluk ve hüzün hakim bulutları dağıt gözlerimden… Sensizlik karanlığını def et başımdan… Varlığınla aydınlat beni, yokluğunla karanlığa gömme… 

Benim ihtiyacım olan tek şey senin ellerin…

Ben bir başkasının ilgisini, sevgisini, varlığını istemiyorum! Yalnızca ve yalnızca beni sen sev istiyorum, sen ilgilen benimle, sen var ol hep yanımda, sen tut hep elimi, düşmemi engelleyen sen ol, koşmamı sağlayan, yüzümü güldüren tek sen ol… Beni yalnızca seven sen ol… Ben bir başkasını istemiyorum… Gözlerim deli gibi seni ararken gözlerin başka birine kenetlensin istemiyorum… Kalbin kalbimin üzerinde, gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, nefesin nefesimde kalsın istiyorum…

Sadece seni istiyorum..

Bizim için bu geceye bir şarkı bırakıyorum, belki kulaklarına değer tınısı, belki ısıtır içini… 

Ve bir çift söz bırakmak istiyorum bu geceye, rüzgarların sana ulaştırmasını düşleyerek; 

Ben sadece senin varlığını, sıcaklığını, en sevdiğin olmayı istiyorum…

Sadece sen…

kotpilot. 

Öğrenemiyor insan veda ettiği yerden başlamayı.

A message from Anonim
Neden böylesin adam?Bu kadar yorgun,kırgın,bitkin...

Hayat diyorlar, sürekli sevdiklerini kaybetmek diyorlar ve sonunda mutsuzlaşmak diyorlar…

Çünkü;

O kadar çok cümle kurdum ki, o kadar çok duygularımı anlattım ki hiçbiri ne görüldü ne duyuldu. Görülen ve duyulan tek şey gölgeler oldu. Sonra suskunluk çöktü üstüme, biliyorum ki bundan sonra dahi kuracağım cümleler hep boşlukta kalacak, görünen yine gölgeler olacak. Alıştım artık duygularım ve düşüncelerimin es geçilmesine ve görülmemesine. Bu yüzden sustum, cümlelerimi ve duygularımı kendime sakladım. Keşke konuştuğum zamanlar coşkuyla ve korkusuzca içimi döktüğüm zamanlar duygularım ve cümlelerim gölgede bırakılmasaydı şimdi böyle suskunlaşmazdım.

A message from Anonim
Bu sayfalara ne zaman ve nasıl denk geldiğimi bilmiyorum Sizi tanımıyorum bile Ama duygularımı yazmayı,kelimelere dökmeyi en az siz kadar seviyor olabilirim Ya da bazen siz kadar mecbur.İçim sıkılınca açıp okuduğum yazılarını oluyor Aşk tadında ya da ayrılık .. Yalnızlık veya sabır .. Şimdi buraya birkaç ufak kelime atmaktaysa belli bir amacım yok Sadece bazı hislerde ortak olduğumuz sırrını paylaşmak, biraz da huzurlu günler dilemek ...

Hepimizin buna ihtiyacı var sanırım 

"Bana kış mevsiminin ve ölümlerin şarkılarını bırakıyorsun."
Tezer ÖZLÜ - Yaşamın Ucuna Yolculuk
"Her anı ölüdür. Şimdi sen de bir anısın. Sen de ölüsün."
Tezer ÖZLÜ - Yaşamın Ucuna Yolculuk

Sanırım böyle şeyleri sadece filmlerde göreceğiz ve hiçbir zaman yaşayamayacağız…